( 1198 ) نالهء عندليب ( جلد 2 ) ( ادبيات فارسى ، داستان عرفانى - / فارسى ) از : خواجه محمد ناصر محمدى بن ظفر الله عندليب دهلوى متخلص به عندليب ( م 1105 ق ) مؤلف مريد شاه سعد الله بوده كه « گلشن » تخلص مى كرده و او لقيب مرشدى بوده ملقب به « گل » ، به همين دليل اين اثر را در داستان گل و گلشن ، تحرير نموده و « نالهء عندليب » ناميده است . او مى گويد كه اين داستان را تقرير مىنموده و پسرش خواجه مير كه « درد » تخلص داشته ، مىنوشته و در نبود او ، يار ديگرش كه « بيدار » تخلص داشته ، تحرير مىنموده و آنها در برخى موارد ، قطعه هايى مناسب مقام با همان تخلص خود در كتاب افزوده‌اند ، پس گمان نرود كه مؤلف مطالب ديگران را در كتابش درج نموده است . داستان مفصل عرفانىاست كه از داستان شاهى به نام « عرش آشيان » شروع مىشود و او به دو پسر خود وصيت مىكند . او اين داستان را به نثر تحرير نموده ولى در اثناى مطالب اشعار زيادى به فارسى از خود يا دو محرر ديگر - / كه ياد شد - / به چشم مى خورد . اين داستان در دو جلد مفصل به چاپ رسيده ، با اين مشخصات : جلد اول ( 912 ص ) ، آغاز : احمد لله الرحيم الرحمن الذى خلق الانسان و علمه البيان و الصلاة و السلام علىالنبى الامى الذى هو افصح الفصحاء . جلد دوم ( 908 ص ) ، آغاز : روان گرديدن مهر جهانگير به طرف شاه فلك قدر دلگير و در اثناى راه در دريا افتادن . نسخهء حاضر جلد دوم كتاب است و جلد اول آن در ش 5495 معرفى خواهد شد . نوع خط : نستعليق . كاتب : محمد عبدالعلى مدراسى متخلص به آسى . تاريخ كتابت : 1310 ق . به اهتمام : حافظ محمد كرامت الله . توضيحات : تمامى صفحات جدول دار ؛ خاتمة الطبع از كاتب نسخه شامل شرح حال مصنّف و چگونگى تصحيح و كتابت نسخه و ويژگى هاى كتاب ( ص 904 - / 907 ) ؛